تبلیغات
وبلاگ دوستداران حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف

وبلاگ دوستداران حضرت مهدی عجل الله تعالى فرجه الشریف
نویسندگان
عکس
خائنین و مطرودین اسلام
اقتدار ایران و حامیان اسلام
نظر سنجی
طراحی جدید وبلاگ ...




لینک دوستان
لینک های مفید
سرنوشت شهدای کربلا چه شد...؟

بعد از شهادت امام حسین علیه اسلام و اهل بیت و اصحابش در دهم محرم سال 61(ه. ق )، بدن های قطعه قطعه و خون آلود آنان بر زمین ماند. و طبق نقل طبری آمده است که امام حسین علیه السلام و دیگر شهدا یک روز پس از شهادت و بعد حرکت سپاهیان عمر سعد به سمت شام یعنی یازدهم محرم توسط اهل غاضریه از بنی اسد دفن شدند.(1) بلاذری در انساب الشراف (2)و مسعودی در مروج الذهب(3) خود نیز بر همین باورند.
این قول مورخان اهل سنت است و شیخ مفید در الارشاد(4) و سید بن طاووس در لهوف(5) و ابن شهر آشوب در مناقب آل ابی طالب(6) از مورخین و علمای شیعه هم همین قول را نقل کرده اند، با این تفاوت که شیعیان قائل به دفن ابدان توسط امام سجاد علیه السلام هستند.
در رد قول اول باید نکاتی را مد نظر داشت، اولاً اینکه روش دفن امام علیه السلام و اهل بیت شان و یارانی که در رکاب وی شهید شدند به آنگونه که از پراکندگی قبرشان می دانیم برای بنی اسد امکان پذیر نبود. زیرا آنان اهل روستایی بودند که در میدان نبرد شرکت نداشتند و نمی توانستند بدون راهنمایی کسی که از همه آن شهیدان و پیکر و لباسشان شناخت کامل داشته باشد آنان را شناسایی و دفن کنند. بویژه آنکه سرهای شهیدان را بریده بودند و پیکرها سر نداشتند لذا راهنمایی آگاه باید برای تشخیص شهیدان از یکدیگر وجود می داشت و بدون وجود چنین شخصی دفن کورکورانه و بدون شناخت انجام می شد.
و بنا بر نظر شیعه مبنی بر اینکه دفن امام را جز امامی مانند خودش بر عهده نمی گیرد(7) ناگزیر باید گفت که راهنمایی که با بنی اسد در دفن شهدای کربلا بود امام سجاد علیه السلام بودند(8) و حضور ایشان نیز باید بیرون از اسباب عادی صورت گرفته باشد و این مطلب نیز به وسیله روایتی که از امام رضا علیه السلام نقل شده؛ تایید می شود. و چون امام علیه السلام در روز یازدهم با کاروان اسرا به سمت کوفه حرکت کردند و در روز دوازدهم در مجلس ابن زیاد به روشنگری مشغول بودند تا اینکه در هنگام غروب ابن زیاد اسرا را به زندان فرستاد؛ اینگونه برداشت می شود که امام علیه اسلام فرصتی پیدا کردند که اندکی دور از اذیت و آزار یزید و عمالش قرار گیرند لذا با اسباب غیبی به دشت کربلا آمدند و بدنهای شهداء را سه روز بعد از واقعه کربلا در روز سیزدهم محرم به کمک مردان طایفه بنی اسد که با تحریک زنانشان به سوی دشت کربلا آمده بودند دفن می کنند.
محل دفن سر امام:
در این که سر امام حسین علیه‌السلام کجا دفن شده است، منابع تاریخی شیعه و سنی گزارش‌های گوناگونی آورده‌اند تا آنجا که چندین قول در این باره گفته شده است.
قول اول: سر به بدن ملحق شده است. (**) این قول مشترک میان شیعه و سنی است. ولی بین علما ی شیعه مشهور است، علمای شیعه، از جمله شیخ صدوق، سید مرتضی، فتال نیشابوری، ابن نما حلی، سید ابن طاووس، شیخ بهایی و مجلسی این قول را بیان کرده‌اند.
از مجموع آنچه در تاریخ نوشته شد، امکان حضور اهل‌بیت علهیم‌السلام در اربعین سال 61 ق بر مزار امام علیه السلام اثبات شد، لذا الحاق سر امام به بدنش توسط امام سجاد علیه‌السلام در روز اربعین قولی قوی است. چنانکه شیخ صدوق و پس از او، فتال نیشابوری در این باره می‌نویسند: علی بن حسین علیه السلام همراه زنان (از شام) خارج شد و سر حسین علیه‌السلام را به کربلا باز گرداند. (9)
سید مرتضی در این باره می‌گوید: روایت کرده‌اند که سر امام حسین علیه‌السلام با جسد در کربلا دفن شد. (10)
ابن شهر آشوب بعد از نقل سخن فوق از سید مرتضی، از قول شیخ طوسی نقل کرده است که به همین سبب (ملحق کردن سر امام به بدن و دفن آن) زیارت اربعین (از جانب امامان علهیم‌السلام) توصیه شده است. (11)
ابن نمای حلی نیز نگاشته است: آنچه از اقوال بر آن می‌توان اعتماد کرد، آن است که بعد از آن که سر امام در شهرها گردانده شد، به بدن بازگردانده شد و با جسد دفن شد. (12)
سید ابن طاووس نوشته است: اما سر حسین علیه‌السلام، روایت شده که سر برگردانده شد و در کربلا با جسد شریفش دفن شد و عمل اصحاب بر این معنا بوده است. (13)
مجلسی، یکی از وجه‌های استحباب زیارت امام حسین علیه‌السلام را در روز اربعین، الحاق سرهای مقدس را به اجساد توسط علی بن حسین علیهما‌السلام بیان کرده است. (14) وی در جای دیگر بعد از نقل اقوال دیگر در این باره می‌نویسد: مشهور بین علمای امامیه آن است که سر امام همراه بدن دفن شده است. (15)
برخی اندیشمندان اهل‌ تسنن نیز این قول را بیان کرده‌اند:
ابوریحان بیرونی در این باره می‌نویسد: و فی العشرین ردّ راس الحسین علیه‌السلام الی مجثمه حتی دفن مع جثته...؛ در روز بیستم (صفر)، سر حسین علیه‌السلام به بدنش ملحق و با آن دفن گردید. (16)
قرطبی می‌نویسد: امامیه می‌گویند که سر حسین علیه‌السلام پس از چهل روز به کربلا بازگردانده و به بدن ملحق شد و این روز نزد آنان معروف است و زیارت در آن روز را زیارت اربعین می‌نامند. (17)
قزوینی نیز نگاشته است: روز اول ماه صفر، عید بنی‌امیه است، چون در آن روز، سر حسین علیه‌السلام را به دمشق وارد ساختند و در روز بیستم آن ماه، سر ایشان به بدن، باز گردانده شد. (18)
مناوی نوشته است: امامیه می‌گویند: پس از چهل روز از شهادت، سر به بدن بازگردانده شد و در کربلا دفن شد. (19)
قول دوم: دفن سر مبارک در قبرستان بقیع که در میان اهل سنت مشهور است.(20)
قول سوم: نجف اشرف و در کنار قبر امیرالمومنین علیه‌السلام. (21)
قول چهارم: مسجد رقه در کنار فرات.(*)
قول پنجم: دمشق باب الفرادیس.(22)
قول ششم: دمشق قبرستان باب الصغیره.(23)
قول هفتم: فلسطین در عسقلان (24)
قول هشتم: مصر شهر قاهره.(25)
قول نهم : مفقود شدن سر مطهر بطور معجره آسا به قول مرحوم قطب راوندی در کتاب الخرائج.(26)
بررسی و تامل در این اقوال، این نتیجه را در بردارد که دیدگاه اول، یعنی الحاق سر به بدن، مشهور و مورد اعتماد و عمل علمای شیعه است، از این رو این قول قابل اعتنا و پذیرش است و بنا بر گزارش‌های تاریخی - چنانکه اشاره شد - این الحاق در روز بیستم صفر سال 61 بوده است.
برای مطالعه بیشتر رجوع کنید به :
آفتاب کاروان، حمید احمدی جلفایی.
با کاروان حسینی از مدینه تا مدینه، محمد جعفر طبسی، ترجمه عبد الحسین بینش.
مقتل الحسین از مدینه تا مدینه، سید محمد جواد ذهنی تهرانی.
پاورقی ها:
1- محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج3، دار الکتب العلمیه، بیروت، ص 335.
2- احمد بن یحیی بن جابر بلاذری، انساب الشراف، ج3، دار الفکر، بیروت، ص 411.
3- علی بن حسین مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج3، نشر دار المعرفه، بیروت، ص72.
4- شیخ مفید، الارشاد، ج2، نشر موسسه آل البیت لاحیاء التراث،قم، ص 114.
5- سید بن طاووس، لهوف علی قتل الطفوف، انتشارات اسوه، قم، ص 125.
6- ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج4، موسه العلامه، قم، ص112.
7- محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج1، دار لاضواء، بیروت، صص384- 385./ شیخ ابو جعفر صدوق، علل الشرایع، ج1، دار إحیاءالتراث العربی، بیروت، باب 148، ص 184.
8- عبداالرزاق الموسوی المقرم ، مقتل الحسین، ص 414./ محمد باقر ملبوبی، الوقایع و الحوادث، ج 4، صص 59 ـ 60 ـ 61./ مروج الذهب،ج 3،ص 63.
9- شیخ صدوق، الامالی، مجلس سی‌ و یکم، ص 232؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص‌192و مجلسی، بحارالانوار، ج 45، ص 140.( به نقل از: مجله تاریخ در آینه پژوهش، ش 5، 1384، محسن رنجبر)
10- رسائل المرتضی، ج 3، ص 130.( به نقل از همان.)
11- مناقب آل ابی‌طالب، ج 4، ص 85 و مجلسی، بحارالانوار، ج 44، ص199. ( به نقل از همان.)
12- نجم الدین محمد بن جعفر بن نما حلی، مثیرالاحزان، ص 85. ( به نقل از همان.)
13- سید ابن طاووس، اللهوف فی قتلی الطفوف، ص 114. ( به نقل از همان.)
14- مجلسی، بحارالانوار، ج 98، ص 334. ( به نقل از همان.)
15- همان، ج 45، ص 145.
16- ابو ریحان بیرونی، الاثار الباقیه عن القرون الخالیه، ص 331. ( به نقل از همان.)
17- محمد بن احمد قرطبی، التذکرة فی امور الموتی و امور الاخره، ج 2، ص 668. ( به نقل از همان.)
18- زکریا محمد بن محمود قزوینی، عجائب المخلوقات و الحیوانات و غرائب الموجودات، ص 45.
19- عبدالرووف مناوی، فیض القدیر، ج 1، ص 205. ( به نقل از همان.)
20و 21و 22و 23و 24و 25و 26 - حمید احمدی جلفائی، آفتاب کاروان، چاپ دوم، زمستان 84، انتشارات آستانه مقدسه قم، صص168-170.
*- به نقل از: مجله تاریخ در آینه پژوهش، ش 5، 1384، محسن رنجبر.
**- عبداالرزاق الموسوی المقرم , مقتل الحسین , ص 414 ./ حمید احمدی جلفائی، آفتاب کاروان، ص168.




طبقه بندی: عمومی، پرسش و پاسخ ،
[ شنبه 25 آبان 1392 ] [ 01:28 ب.ظ ] [ حمزه علینقی ]

الف) چه كسانی به دنیا باز می گردند؟
در ادبیّاتِ معارفِ شیعه، چنین آمده است كه: پس از ظهور حضرت مهدی (عج) عده ای از خالص ترین مؤمنان و پلیدترین كافران به دنیا «بازگشت» می نمایند. چنین بازگشتی را «رَجعت» می نامند و صرفاً شاملِ همان افرادی است كه ایمان یا كُفرشان در بالاترین درجه باشد و اگر شخصی به این میزان نرسیده باشد، در زُمرة «رَجعت یافتگان» نخواهد بود.[1]
ب) آیا دشمنان حضرت زهرا و امام حسین ـ علیهما السلام ـ رَجعت می كنند؟
جای تردید نیست كه ستمگران به اهل بیت ـ علیهم السلام ـ ، مصداق كُفر و شرك اند؛ تا جائی كه در احادیث آمده است:
«هر كس در كفر دشمنان و ستمگران به ما اهل بیت شك كند، كافر است»![2]
با در كنار هم قرار دادنِ این پیام و روایت پیشین، نتیجه می گیریم این افراد ـ حتماً ـ به دنیا بازگشت كرده و به دست یداللهیِ حضرت مهدی ـ علیه السلام ـ به گوشه ای از جزایِ دنیاییِ بَرخی اعمال خود مواجه می شوند.


از احادیث متعدّد استفاده می شود كه:
«اولین كار حضرت مهدی ـ علیه السلام ـ پس از ورود به مدینه، بیرون آوردن جنازة آن دو نفر ظالم و غاصبِ حق زهرا ـ سلام الله علیها ـ است.


ادامه مطلب

طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ دوشنبه 26 اردیبهشت 1390 ] [ 05:05 ب.ظ ] [ حمزه علینقی ]

پرسش1: آیا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)و حضرت عیسی(علیه السلام)در یک زمان ظهور می کنند ؟

پرسش2: نقش حضرت عیسی (علیه السلام)پس از ظهور امام مهدی چیست؟ این که گفته می شود عیسی(علیه السلام)پشت سر حضرت می ایستند درست است آیا مقام پیامبر بالاتر از امام نیست؟


جواب پرسش ها

طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ یکشنبه 5 دی 1389 ] [ 01:42 ب.ظ ] [ حمزه علینقی ]
پرسش:
طبق احادیث معتبر اهل بیت، هر کدام از امامان علیهم السلام با شهادت از دنیا رفته¬اند. حال حضرت حجت پس از اینکه تمام دنیا پر از عدل و صلح شد چگونه به شهادت خواهد رسید؟

پاسخ:

در اینکه آقا امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف چگونه از دنیا خواهد رفت، روایات مختلفی نقل شده است.

در برخی از روایات آمده است که آن حضرت مدتی حکومت می­کند سپس وفات می­نماید و مسلمانان بر او نماز می­گذارند[1]و در بعضی از روایات آمده که امام حسین علیه السلام بر او نماز می­خواند. از بعضی روایات دیگر استفاده می­شود که مرگ آن حضرت طبیعی نخواهد بود و به دست بعضی از جنایت­کاران به شهادت می­رسند.[2]

بررسی و قضاوت در این امر مبتنی بر دو مسئله است:[3]

1- آیا تمام امامان معصوم شهید می­شوند؟ یا امکان دارد بعضی از ائمه (ع) به مرگ طبیعی از دنیا رفته باشند، در فرض اول دلیل و مستند آن چیست؟

2- اگر پذیرفتیم که ائمه دیگر همه به شهادت رسیده­اند، نسبت به امام زمان(عج) چه خواهد شد؟ اجل طبیعی یا شهادت؟[4]

بدون تردید امامان معصوم تا زمان امام عصر(عج) همگی معاصر با سردمداران پلید و حاکمان قسی القلب و خون آشام بوده اند، آسایش و آرامش نداشته اند. اما اینکه تمام آن بزرگواران به شهادت رسیده­اند و یا برخی از آنان به مرگ طبیعی از دنیا رفته­اند، بین علمای شیعه نزدیک به زمان معصوم اختلاف است.

شیخ صدوق(ره) که از علمای برجسته و بزرگ شیعه است، بر این باور است که: «همه معصومین (ع) به اجل غیر طبیعی از دنیا رفته­اند...کسی که چنین عقیده­ای نداشته باشد از ما نیست.»[5]

شیخ مفید(ره) که او نیز از بزرگان و برجستگان علمای شیعه است، در مورد ائمه بعد از حضرت امام رضا «ع» تشکیک نموده و فرموده است: راهی برای اثبات این که آنان به شهادت رسیده­اند در دست نیست.

علامه مجلسی(ره) پس از آنکه نظر شیخ مفید را مورد نقد و بررسی قرار می­دهد، می­نویسد: «با توجه به اخبار فراوانی که مبنی بر شهادت ائمه (ع) در دست است و نیز نمونه­های خاصی که در برخی از آنان وجود دارد، نمی­توان روایات مبنی بر شهادت ائمه (ع) را نفی کرد. البته در مورد حضرت علی و حضرت فاطمه تا علی بن موسی علیهم السلام، دلیل قطعی بر شهادت آنان داریم و در دیگر ائمه (ع) چنین قطعی نداریم، اما دلیلی بر نفی آن هم نداریم.»

بزرگانی که به شهادت همه امامان معصوم علیهم السلام به دست جنایت کاران قائل هستند، مانند صدوق(ره) دلایلی دارند که از آن جمله روایت منقول از امام رضا علیه السلام است که فرمود:«ما منا الا مقتول» هر یک از ما مقتول (در راه خدا) خواهند شد.

و در روایت امام مجتبی علیه السلام آمده است: «ما منا مسموم او مقتول» هر یک از ما به زهر یا به شمشیر کشته خواهد شد.[6]

با توجه به نکات بیان شده، روشن شد که اگر نظر مرحوم شیخ صدوق را بپذیریم و به روایات نقل شده پایبند باشیم، امام زمان(عج) هم مانند ائمه قبل از آن حضرت، بدست جنایتکاران به شهادت می رسند.[7]اما اینکه فرموده­اید: «در عصری که پر از عدل و داد است چه کسی ایشان را به شهادت می­رساند» باید گفت که: دلیلی وجود ندارد که در آن دوره، مردم نتوانند گناه کنند و یا اصلاً گناهی توسط کسی صورت نپذیرد و پر شدن جهان از عدل در زمان حکومت امام زمان (عج)، بمعنای غالبیت عدل و گسترش آن است. همان طوری که در جایی که گفته می­شود امام زمان(عج) بعد از پر شدن ظلم و فساد در زمین، می­آیند، بمعنای شیوع و کثرت ظلم است نه اینکه انسان­های خوب و عادل در کره زمین پیدا نشوند.



[1] -بحار الانوار، ج 52، ص 383.

[2] -تاریخ ما بعد الظهور، سید محمد صدر، ص 881.

[3] -مجموعه مطالب فوق از کتاب چشم به راه مهدی(عج) ص 356-357 گرفته شده است.

[4] -همان

[5] -اعتقادات شیخ صدوق.

[6] -کتاب چشم به راه مهدی، ص 359.

[7] -همان، ص 360.

منبع: پایگاه حوزه




طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ سه شنبه 4 آبان 1389 ] [ 01:46 ب.ظ ] [ حمزه علینقی ]
انجمن حجتیه چه كسانی هستند و عقایدشان دارای چه اشكالاتی است؟
ادامه مطلب

طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ سه شنبه 18 خرداد 1389 ] [ 10:28 ق.ظ ] [ حمزه علینقی ]

در بین برخی از مردم این مطلب زیاد مطرح می شود که حضرت مهدی (ع) بعد از ظهور، دین جدیدی را عرضه می کند و مردم را به کتابی دیگر دعوت می کند! این در حالی است که می دانیم مطابق نص قرآن، پیامبر اکرم (ص) خاتم انبیاء و دین او خاتم ادیان است از طرفی دیگر مطابق برخی از دعاها و زیارت ها و نصوص روایی در مورد حضرت مهدی (ع) یاد شده که آن حضرت احیا کننده  شریعت جدشان رسول خداست.

حال سوال اینجاست که وقتی بیان شده است آن حضرت مردم را به دین جدید و کتاب جدید دعوت می کند، منظور چیست؟

 قبل از شرح این عنوان ابتداء به ذکر یک روایت پرداخته و سپس آن را تحلیل می کنیم:

ابی بصیر از امام صادق نقل می کند که فرمود: والله لکأنّی انظر الیه بین الرکن و المقام یبایع الناس علی کتاب جدید...؛ یخدا سوگند گویا به مهدی بین رکن و مقام نظر می کنم که با مردم بر کتاب جدید بیعت می نماید (بحار الانوار ج52، ص 294)

در برخی از روایات تعبیر کتاب جدید آمده است در اینکه مقصود به آن چیست، احتمالاتی وجود دارد که آن احتمالات را ذکر می کنیم.

الف: شاید مقصود آوردن قرآن جدید باشد که قطعا این احتمال باطل است زیرا اتفاق است اسلامی که در قرآن نقصان و زیادتی اینجاد نشده وقرآن موجود همان قرآن در عصر نزول است که در دست امام زمان (عج) نیز مو جود می باشد

ب: شاید مقصود این باشد که حضرت قرآن را آنگونه که در عصر رسول خدا (ص) بوده می آورد اگر مقصود این باشد که با تقدیم و تأخر در آیات می آورد این احتمال با قول به اینکه قرآن به امر رسول (ص) تدوین شده است و قرآن موجود نیز همان قرآن است سازگاری ندارد

ج: ممکن است که مراد همان قرآنی باشد که امام علی بن ابیطالب (ع9 تدوین کرده است و حضرت آن را می آورد قرآنی که متنش همین قرآن موجود است ولی با بیان شأن نزول، تفسیر برخی آیات،ذکر ناسخ و منسوخ، عام و خاص، مطلق و مقید، و برخی خصوصیاتی دیگر که این احتمال به واقع نزدیک است و امام باقر علیه السلام می فرماید:

اذا قام قائم آل محمد ضرب قساطیط و یعلم الناس القرآن علی ما أنزل الله عزوجل بأصعب ما یکون علی من حفظه الیوم لإنه یخالف فیه التألیف (ارشاد مفید، ص344)

هنگامی که قائم آل محمد قیام کند خیمه هایی بر پاشود و مردم قرآن را آنگونه که خداوند عزوجل نازل کرده است فرا می گیرند و این امر برای کسانی که امروز قرآن راحفظ کرده اند بسیار دشوار خواهد بود زیرا با آنچه که الفت داشته و از قرآن مانوس بوده مخالفت و مغایرت دارد.

د: احتمال آخر اینکه ممکن است مقصود از کتاب جدید معرف و مفاهیم بلند و والایی باشد که امام از آیات برداشت کرده و به مردم عرضه می کند، معانی که برای آنان تازگی دارد و گویا کتابی با مفاهیمی جدید آورده است که این احتمال نیز از روایات برداشت شده است.

 

نویسنده:محمد حاتمی




طبقه بندی: عمومی، پرسش و پاسخ ،
[ پنجشنبه 30 اردیبهشت 1389 ] [ 10:12 ق.ظ ] [ حمزه علینقی ]

سوال : در خبر های این چند روز اینکه پسری با یک چشم در اسرائیل به دنیا اومده و اونا اعتقاد دارن اون دجال است.آیا حقیقت دارد که این بچه دجال آخرالزمان است؟دجال اهل کجاست؟ آیا حتمن یهودی است؟


پاسخ : دجال از ریشه دجل به معناى دروغگو است و بر اساس آنچه از ظاهر اخبار استفاده مى‏شود دجال فردى است كه در آخرالزمان و پیش از قیام مهدى (ع) خروج مى‏كند و انسان غیر عادى است و با انجام كارهاى شگفت‏انگیز جمع زیادى از مردم را مى‏فریبد و سرانجام در منطقه شام به هلاكت مى‏رسد و اینكه آیا دجال شخص واحد با آن ویژگیها مى‏باشد یا یك تفكر و جریان الحادى است در این مورد احتمالات مختلف و متعدد وجود دارد.
1- دجال نام شخص معینى نیست بلكه هر كسى كه با ادعاى پوچ و بى اساس و حیله گرى سعى در فریب مردم داشته باشد دجال است و از احادیث نیز این نكته قابل استفاده است. پیامبر اكرم (ص) مى‏فرماید: لاتقوم الساعه حتى یخرج المهدى من ولدى و لا یخرج المهدى حتى یخرج ستُّون كذابا كلهم یقول انا نبى یعنى قیامت بر پا نمى‏شود تا وقتى كه مهدى (ع) ازفرزندانم ظهور كند و مهدى (ع) قیام نمى‏كند تا وقتى كه شصت دروغگو خروج كندو در روایتى دیگر از پیامبر نقل شده است كه: (پیش از خروج دجال بیش از هفتاد دجال خروج خواهد كرد
با توجه به روایات مى‏توان گفت كه دجال‏ها متعدد و متنوع است و دجال واقعى همان كه در روایت از آن شخص معینى قصد شده است و دجال‏هاى دیگر كه افراد شیاد و حیله‏گرى كه در پدیده‏هاى اجتماعى با ظاهر شدن سعى در فریب مردم دارند.
2- دجال كنایه از كفر جهانى و فرهنگ مادى است كه بر همه جهان سیطره دارد كشورهاى مبتكرى كه از لحاظ قدرت مادى و صنعتى قوى هستند و مسلمانان را به نوع مى‏فریبند و مرعوب خویش مى‏سازند تا آن جا كه مسلمانان خود را در برابر آنها خود باخته تلقى مى‏كنندكشورهاى مبتكر خصوصا استكبار جهانى با سیطره صنعتى و پیشرفت خود همه جاى عالم سر مى‏كشد و سعى در فریب مردم دارند.
طبق بررسی های انجام شده مشخص شده است وی دارای یک بیماری حاد است و احتمال زنده ماندنش بسیار کم است ولی به هر حال بازار شایعه خوب است و هر کس از این بین ماهیگیری می کند
متبع : موسسه پرتو نور 




طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389 ] [ 03:03 ب.ظ ] [ حمزه علینقی ]
آیا در میان این همه مسلمان و شیعه 313 نفر یار و یاور برای حضرت وجود ندارد تا ظهور کند؟

 
پاسخ :
اولاً: در روایات مختلف برای یاران و اصحاب خاص حضرت مهدی علیه السلام صفات و خصوصیات وی‍ژه ای ذکر شده که باید در 313 نفر موجود باشد.
ثانیاً:از مجموعه ی احادیث استفاده می شود که حضرت دو دسته یار و یاور بعد از ظهور دارند: یکی یاوران خاص که 313 نفرند و دسته ی دیگر یاوران عام که ده هزار نفرند و باید این تعداد جمعیت نیز آماده شود.
ثالثاً: فراهم شدن 313 نفر از یاران خاص حضرت علت تامّه برای ظهور حضرت نیست، بلکه یکی از شرایط تحقق ظهور است، حضرت با کمک این تعداد افراد حکومت عدل گستر جهانی را پیاده خواهد کرد، اما اینکه آیا فراهم شدن این تعداد نفر علت تامه ی ظهور است؟ خیر، بلکه علل و عوامل و شرایط دیگری از جمله فراهم شدن زمینه ی لازم و مساعد برای حکومت حضرت نیز لازم است.

منبع: کتاب هنگامه ظهور



طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ یکشنبه 25 مرداد 1388 ] [ 10:30 ق.ظ ] [ حمزه علینقی ]

آیا غیر از انسان‌ها، ملائكه و جنیان هم از یاوران حضرت مهدی(ع) خواهند بود؟
دربارة طایفة جن باید گفت كه طبق روایات اهل‌بیت(ع) شكی نیست كه آنان نیز برای نصرت امام زمان(ع) حضور خواهند یافت، اما سؤال این است كه آیا حضور آنان با چشم قابل رؤیت است، یا خیر؟


پرسیده شده است كه آیا غیر از انسان‌ها، ملائكه و جنیان هم از یاوران حضرت مهدی(ع) خواهند بود؟
در پاسخ این پرسش عرض می‌كنیم، بله؛ غیر از 313 نفر از انسان‌های شایسته و والامقامی كه از جملة یاران امام زمان هستند، گروه‌هایی از ملائكه و نیز جن حضرت مهدی(ع) را یاری خواهند كرد.

الف) طایفة ملائكه

مطابق آنچه از حضرت امام صادق(ع) نقل شده است اولین فرشته‌ای كه با امام(ع) بیعت می‌كند «جبرئیل» است. «ابان‌بن‌تغلب» از حضرت صادق(ع) روایت نموده كه فرمودند:

اولین كسی كه با قائم(ع) بیعت می‌كند، جبرئیل است؛ كه به صورت پرندة سفیدی فرود می‌آید و با آن حضرت بیعت می‌كند. سپس یك پای خود را بر بیت‌الله‌الحرام می‌گذارد و پای دیگرش را بر بیت‌المقدس و آنگاه با آواز رسا و برنده‌ای ندا می‌دهد، به نوعی كه همة خلایق آن را می‌شنوند و می‌گویند:
أتی أمرالله فلا تستعجلوه.1
امر خدا در رسید، پس برای آن شتاب نكنید.

روایات متعددی وجود دارد كه دلالت می‌كنند كه جبرئیل و میكائیل و اسرافیل(ع) حضرت مهدی(ع) را یاری می‌كنند و این روایات از حضرات معصومین(ع) ـ از جمله حضرت رسول اكرم(ص) و حضرت امام سجاد(ع) و امام باقر(ع) و حضرت جوادالأئمه(ع) صادر گردیده است. به عنوان نمونه در حدیثی از سوی حضرت امام باقر(ع) بیان شده است:

زمانی كه قائم‌آل‌محمد(ص) خروج نماید، خداوند او را به وسیلة گروه‌هایی از فرشتگان نشان‌دار پشت سرهم، به صف ایستاده، مقرب فرو فرستاده شده، یاری خواهد نمود. جبرئیل پیشاپیش آن حضرت، میكائیل از سمت راست و اسرافیل سمت چپ آن حضرت خواهند بود و رعب و ترس (بر دل كافران) به فاصلة یك ماه از پیشاپیش و سمت راست و جانب چپ آن حضرت حركت خواهند كرد در حالی كه فرشتگان مقرب در كنار او باشند.2

از این روایت شریف مشخص می‌شود كه خداوند متعال حضرت صاحب‌الامر(ع) را به وسیلة چهار گروه از ملائكه و همچنین به وسیلة «رعب» (ترس و بیم افكندن در دل كافران) یاری می‌فرماید. آن چهارگروه (ملائكه) عبارتند:

1. مسوّمین؛ كه همان فرشتگان نشان‌دار می‌باشند و علامت و نشانة آنها عمامة سفید همراه با تحت‌الحنك است كه در «جنگ بدر» نیز حاضر شدند.
2. مردفین؛ كه همان فرشتگانی هستند كه به صورت پیاپی برای نصرت حضرت مهدی(ع) صف می‌كشند.
3. منزلین؛ كه همان فرشتگانی هستند كه فرو فرستاده شده می‌باشند.
4. كرّوبّیین؛ كه همان فرشتگانی هستند كه به عنوان سالار فرشتگان معرفی می‌شوند. البته در بعضی از روایات تعداد این ملائكه نیز بیان شده است؛ مثلاً حضرت امام صادق(ع) فرمودند:

تعداد یاران او (امام قائم(ع)) از بین ملائكه چهل‌وشش هزار خواهد بود.
و به چند دسته تقسیم می‌شوند؛ (1) گروهی از ملائكه كه در بدر حاضر بودند، (2) گروهی از ملائكه كه همراه حضرت نوح در كشتی بودند، (3) گروهی از ملائكه كه در آتش با ابراهیم(ع) بودند، (4) گروهی از ملائكه كه با موسی ـ هنگامی كه دریا برای بنی‌اسرائیل شكافته شد ـ بودند، (5) قِسم دیگر كه همراه عیسی بودند، هنگامی كه خداوند او را به سوی آسمان بالا برد، (6) گروهی دیگر، چهارهزار فرشته كه در روز عاشورا برای یاری حضرت سیدالشهدا(ع) فرود آمدند و از آن حضرت رخصت قتال خواستند و به آنها رخصت نداد، پس بالا رفتند و فرود آمدند و از آن حضرت رخصت خواستند باز رخصت نداد و همچنان بالا می‌رفتند و فرود می‌آمدند، ولی حضرت رخصت نمی‌داد تا آنكه در همان احوال، آن حضرت به شهادت رسید؛ لذا آن ملائكه همچنان پریشان و غبارآلود نزد قبر او گریان هستند تا اینكه قائم(ع) قیام نماید. رئیس آنان ملكی است كه نامش «منصور» است؛ و هیچ زیارت‌كننده‌ای نیست كه امام حسین(ع) زیارت كند مگر آنكه آنان او را استقبال می‌كنند، و وداع نمی‌كند آن حضرت مگر آنكه او را مشایعت می‌كنند، و مریض نمی‌شوند هیچ زائری مگر اینكه او را عیادت می‌كنند و نمی‌میرد زائری مگر اینكه بر وی نماز می‌گذارند و برای او بعد از مردن استغفار می‌كنند و همة آنان تا هنگام قیام حضرت مهدی(ع) ـ در زمین ـ انتظار قیام قائم(ع) را می‌كشند، (7) ملائكه‌ای كه به هنگام ولادت امام حسین(ع) به زیارت او آمدند.3

ب) طایفة جن

اما دربارة طایفة جن باید گفت كه طبق روایات اهل‌بیت(ع) شكی نیست كه آنان نیز برای نصرت امام زمان(ع) حضور خواهند یافت، اما سؤال این است كه آیا حضور آنان با چشم قابل رؤیت است، یا خیر؟

در پاسخ باید گفت: جنیان در زمان ظهور حضرات ائمه(ع) به حضور آنان می‌رسیدند و از آن حضرات سؤال می‌كردند و ایشان نیز جنیان را می‌دیدند. در روایتی نقل شده است كه حضرت امام صادق(ع) به مفضّل فرمودند:

مؤمنین جن، او (حضرت مهدی(ع)) را یاری خواهند نمود.
سپس ادامه دادند:

بلی، به خدا قسم با ایشان مخاطبه و تكلم می‌كنند؛ مانند اینكه شخص با اهل و عیال و حواشی خود مخاطبه می‌نماید.

و آنگاه فرمودند:
هر كجا آن حضرت برود، همراهش می‌روند و تعداد جنیان به تعداد ملائكه ـ یعنی چهل‌وشش هزار ـ خواهد بود.4

پی‌نوشت‌ها:

٭ با استفاده از كتاب: سؤال از امام مهدی(عج) در روایات، سید فخرالدین موسوی.
1. سورة نحل (16)، آیة 1.
2. لو خرج قائم‌آل‌محمد(ص) لنصره الله بالملائكه المسوّمین و المردفین و المنزلین و الكرّوبّیین یكون جبرائیل أمامه و میكائیل عن یمینه و إسرافیل فن یساره و الرّعب لیسیر مسیرة شهر أمامه و خلفه و عن یمینه و عن شماله و الملائكة المقرّبون هذاه... . النعمانی،  الغیبة، ص 234، ح 22؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج 52، ص 348.
3. خراسانی، محمدجواد، مهدی منتظر.
4. همان
 
ماهنامه موعود شماره 63 



طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ شنبه 7 دی 1387 ] [ 08:09 ق.ظ ] [ حمزه علینقی ]
آیا درست است كه میگویند امام مهدی از مكه ظهور میكند و  سوار بر ابر به بغداد می آید
پاسخ :
طبق روایات قطعی الصدور ظهور امام مهدی (عج) از شهر مكه و كنار كعبه معظمه می باشد ، از آنجاییكه قیام حضرت در منطقه خاورمیانه است حضور حضرت در عراق نیز خواهد بود و با توجه به امكان طی طریق برای امام معصوم ممكن است مسافتهای طولانی برای حضرت در زمان كوتاهی انجام گیرد.
اما مسأله سوار بر ابر شدن گرچه در بعض روایات ذكر شده اما بدون شك معنای ظاهری آن مورد نظر نبوده و شاید كنایه از همان طی مسافتهای طولانی در زمان كوتاه باشد



طبقه بندی: پرسش و پاسخ ،
[ جمعه 3 اسفند 1386 ] [ 01:02 ق.ظ ] [ حمزه علینقی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.

تعداد کل صفحات : 3 :: 1 2 3

درباره وبلاگ


آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
یاران مهدی